Po bandzie

Czy losy biegów narciarskich rzeczywiście decydują się na ostatnich metrach? Nie, dużo wcześniej. W gabinetach lekarskich. I to reguła obowiązująca w wielu dziedzinach sportu. Przecież ci najlepsi nafaszerowani są dziś gorzej niż indyki przed Świętem Dziękczynienia. Ale wpadają tylko płotki. Jak Kornelia Marek. A środowisko w szoku. Wszyscy zachodzą w głowę, jak to się mogło stać. Może biegła za rywalkami i się nawdychała? Może kosmici? Pełna obłuda. A tu jak w dowcipie: - Pani Halinko, jaki mamy dziś dzień? - pyta szef sekretarkę. - Niepłodny, panie dy-rektorze - pada odpowiedź. Taa, grunt to wszystko do-brze wyliczyć i przetoczyć. Bo z pomocą lekarza ścigani są z reguły o krok przed ścigającymi. Trzeba zatem nękać oszustów jeszcze częściej.

A biznes się kręci. W skrócie proceder wygląda tak. Firma produkuje środek i go sprzedaje. Za czas jakiś ta sama firma wypuszcza antyspecyfik, dzięki któremu pierwszy można wykryć. Totalne oszustwo igrające z ludzkim życiem. A jak to wygląda na obozach? No więc mam kolegę, który zdobywał medale MP w pewnej królewskiej dyscyplinie. O wykonanie zastrzyku poprosił go raz starszy zawodnik z nazwiskiem. Kolega grzecznie odmówił, stary wyga przesunął się więc do ściany, między nią a własne cztery litery wsadził strzykawkę i sam nabił się na rożen. Taki zawodowiec.

Bukmacherka? Śp. Andrzej Grubba, gdy tylko mógł, zawsze obstawiał swoje porażki. - Bo jak wygrałem, to się cieszyłem, że walczę dalej i mogę coś zdobyć. A jak przegrałem, to przynajmniej miałem z tego pieniądze - wyjaśniał całkiem logicznie. A ilu celowo przegrywało? Zapytajcie tenisistów.